Warszawa w żałobie. Rafał Trzaskowski przekazał tragiczne wieści o śmierci

W wieku 97 lat zmarł Jerzy Malewicz – uczestnik Powstania Warszawskiego, który jako nastolatek stanął do walki w sierpniu 1944 roku. Tragiczne wieści przekazał prezydent stolicy Rafał Trzaskowski.

Jerzy Malewicz nie żyje

Jerzy Malewicz miał zaledwie 16 lat, gdy wybuchło Powstanie Warszawskie. Jak wielu jego rówieśników, niemal natychmiast włączył się do walki przeciwko niemieckiemu okupantowi. Walczył m.in. na Woli i Starym Mieście, będąc żołnierzem oddziałów Armii Krajowej.

Zobacz więcej: Nie żyje legendarny muzyk. Jego przeboje zanucą wszyscy Polacy

Posługiwał się pseudonimami „Jan Kowalski”, „Janek” czy „Jan”, a jego szlak bojowy prowadził przez najcięższe odcinki walk powstańczych.

Informację o śmierci Jerzego Malewicza przekazał m.in. prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski.

Smutna wiadomość. Odszedł Pan Jerzy Malewicz „Jan Kowalski”. W czasie Powstania Warszawskiego walczył na Woli i na Starym Mieście. W latach 60. wyjechał do Stanów Zjednoczonych. W styczniu miałem zaszczyt odwiedzić Pana Jerzego w Nowym Jorku i w imieniu mieszkanek i mieszkańców stolicy podziękować za Jego Bohaterstwo. Panie Jerzy, Warszawa nigdy o Panu nie zapomni – napisał na X włodarz stolicy.

„Ja tylko w krótkich spodenkach”

W swoich wspomnieniach Malewicz podkreślał, jak młodzi byli uczestnicy powstania. Opisywał moment wybuchu walk jako doświadczenie niemal surrealistyczne – sam, jak mówił, był „tylko w krótkich spodenkach”, co symbolizowało nieprzygotowanie młodych ludzi na brutalną rzeczywistość wojny.

Zobacz więcej: Nie żyje uwielbiany aktor. Wszyscy Polacy znają filmy z jego udziałem

Przyszła łączniczka i powiedziała: Koncentracja, jechać na ulicę Płocką – Płocka 63. No i myśmy tramwajami pojechali. Ale żadnej broni, nic nie mieliśmy (…) Ja tylko w krótkich spodenkach, w sandałkach, pojechałem na tę koncentrację – relacjonował.

Znany w Polsce i za granicą

Podczas walk na Starym Mieście Jerzy Malewicz został ciężko ranny – odniósł obrażenia głowy, ręki i obu nóg. Trafił do szpitala polowego, gdzie walczył o życie.

Po wojnie przez lata dawał świadectwo historii, dzieląc się swoimi przeżyciami zarówno w Polsce, jak i za granicą. Jeszcze niedawno brał udział w spotkaniach upamiętniających Powstanie Warszawskie, opowiadając o losach swojego pokolenia.