Warszawa w żałobie. Nie żyje ikona miasta
Nie żyje Janina Różecka, pseudonim „Dora”. W czasach Powstania Warszawskiego była bohaterską sanitariuszką, a jej działalność do dzisiaj budzi podziw wśród kolejnych pokoleń. Utytułowana licznymi odznaczeniami bohaterka miała 104 lata.
Nie żyje Janina Różecka
W wieku 104 lat zmarła Janina Różecka, pseudonim „Dora”. Kobieta była m.in. sanitariuszką podczas Powstania Warszawskiego w 1944 roku. O śmierci bohaterki poinformowała fundacja „Nie Zapomnij o Nas, Powstańcach Warszawskich”, która tragiczne wieści otrzymała od Małgorzaty Czerwińskiej-Buczek, autorki biografii Pani Janiny:
Smutna wiadomość. Dzisiaj rano w wieku 104 lat zmarła Janina Rożecka ps. „Dora”, sanitariuszka z Powstania Warszawskiego, Sprawiedliwa wśród Narodów Świata. (…)
Spoczywaj w pokoju, Bohaterko!
Kondolencje dla rodziny i bliskich.
#NieZapomnijONas
Informację przekazała Małgorzata Czerwińska-Buczek, autorka biografii Pani Janiny: „Sanitariuszka Dora: Nie było czasu na strach”.
„Dora” była bohaterską sanitariuszką
Janina Różecka była prawdziwą bohaterką w czasach wojennych. Jako sanitariuszka pomagała rannym podczas walk czy bombardowań. Często wspominała zatrważające chwile, które ukształtowały jej późniejsze życie. Fundacja w pożegnalnym wpisie przytoczyła jedno z jej traumatycznych wspomnień z czasów Powstania Warszawskiego:
Były takie momenty, jak na przykład wtedy, gdy wynosiłam powstańca przez okienko szpitala. Podawałam mu wodę, a on mi mówił, że ta woda nie będzie mu potrzebna. Następnie pocisk uderzył niedaleko i rozerwał mojego rannego. To było dla mnie bardzo traumatyczne przeżycie… – czytamy we wpisie fundacji.
Janina Różecka była wielką bohaterką
Janina Różecka z domu Gutowska, ps. „Dora”, urodziła się 6 stycznia 1922 roku w Stryju jako córka Mieczysława Gutowskiego, oficera Wojska Polskiego zamordowanego w 1940 roku w Starobielsku przez NKWD, oraz Leonii z domu Olsztyńskiej. W 1942 roku zdała maturę w podczas potajemnej edukacji i rozpoczęła studia medyczne.
W tym samym roku wstąpiła do konspiracji. Wraz z matką i siostrą Wandą ukrywała w willi przy ul. Felińskiego 6 Żydów, cichociemnego oraz broń należącą do podziemia. Między innymi za to bohaterskie działanie uhonorowano ją tytułem Sprawiedliwej wśród Narodów Świata.
Ukończyła szkołę podchorążych, uzyskując stopień plutonowego podchorążego, i działała m.in. w zgrupowaniu „Baszta”. Podczas Powstania Warszawskiego walczyła na Żoliborzu w II Obwodzie AK „Żywiciel”, w zgrupowaniu „Żaglowiec”, a następnie do końca walk pełniła służbę sanitariuszki w szpitalu przy ul. Śmiałej. Po kapitulacji przebywała w Komorowie wraz z rannymi powstańcami wywiezionymi z Warszawy przez obóz przejściowy w Pruszkowie. Za swoją działalność otrzymała kilka odznaczeń, m.in. Krzyż Powstańczy, Krzyż Kawalerski czy Krzyż Partyzancki.
